Neden Çoğu Kişiyle Sohbet Etmiyorum

Platon demiş ki:

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar. (Platon)

Yazımın başlığı biraz kibirli bir başlık gibi görünebilir ama bu benim değil genellikle karşı tarafın kibirli olduğunu hissettikten sonra artık sohbet etmememle ilgili bir yazı. Hatta bunu anlamakta ustalaştım bile diyebilirim.

Konuyla ilgili kısa örnekler vereceğim ve sizler de o kişilerin kimler olduğunu hemen anlayacaksınız, eminim sizin de çevrenizde çok vardır bu insan türlerinden. Evet hepsini kategorilere ayırdım.

İlk türümüz bende de olducu insanlar. Mesela günlük bir sohbetin içinde bu kişilere başınızdan geçen herhangi bir şeyden bahsedecek olsanız hemen sizin verdiğinize benzer bir şeyi yaşadığını söylerler ve onların olayı büyük ihtimalle daha önemlidir. Misal:

-Dün arabam yolda kaldı.

-Sorma, benim de geçen yıl arabam otobanda kaldıydı, üç saat bekledim.

Şimdi sohbeti keserek ben mi kibirli oluyorum?

İkinci tür insanımız bir üst seviyeci… Ne yaşamış olursanız olun bunların yaşadıkları çok daha üstüdür, daha kötüdür, en beteridir. Örneğin:

-Bu hafta çok yoruldum.

-Yoruldum mu? Ben üç gündür dört saat uyuyorum.

Yahu üstadım zaten seninkinin yanında bizimki yorulma mı? Bu dünyanın tüm yükünü sen çekiyorsun, ben de işte seninkinin %0,001’ini çekiyordum da ondan yoruldum. Yoksa tövbe haşa senin yanında bizim haddimize mi yorulmak?

Üçüncü türden insanlarımız bilirkişiler. Bilirler arkadaşlar, siz ne yaparsanız yapın sizden daha iyisini bilirler.

-Kapadokya'ya gittik, çok güzeldi.

-Balona bindiniz mi? Bindiyseniz yanlış firmayı seçmişsinizdir, aslında şu saatte gidilir oraya…

Tamam. Bir daha gidip doğru saatte senin dediğin firmayı kullanırız. Ayrıca balona da binmedim. Sorsana Kapadokya nasıldı, en çok nelerden hoşlandınız gibi bana ve sana bir şeyler katabilecek şeylerden.

Dört: hemen çözümcü. Sen sadece dertleşmek istersin, o hemen akıl verir: "Bırak o işi, şunu şöyle şöyle yap." 

Tamam sakin… Bir şeyler yapacağız zaten, bir derdimi anlatıyordum sadece.

Beşinci tür, felaket tellalları.

-Annemi ameliyata alacaklar.

-Hiç sorma, benim teyzemi de aynı ameliyata almışlardı, sonra neler oldu neler…

Ama… Oldu mu şimdi bu? Ne oldu teyzene, öldü mü? Muhabbeti kes.

Altıncı sırada bence en tanıdık olan tür var, kıyaslayıcılar. Bunlar herkesi herkesle her şeyle kıyaslarlar. Çünkü aşağılık kompleksi vardır çoğunda.

-Yeni evimize taşındık, salonu kendimiz boyadık.

-Güzel. Biz usta tutup duvar kağıdı yaptırdık, boya bence pek şık durmuyor.

Biz ne anlarız ki zaten duvardan, boyadan. Bakın altı madde geldik, hala konuşmayan mı kibirli?

Yedinci tür konu atlatıcı. Sen anlatırken telefona bakar, "Ha bu arada, biliyor musun ne oldu?" deyip yeni bir konu açar.

Şundan emin olabilirsiniz ki böyle insanlarla karşılaştığımda o sohbet üçüncü dakikasına genelde ulaşamamıştır.

Sekizinci türümüz sırasını bekleyenler. Beklediklerine bakmayın, aslında acelecilerdir. Seni dinliyormuş gibi yapar ama aslında sadece senin susmanı ve kendi hikayesini anlatmayı bekler. Soru sormaz, "hıı" der geçer, kendi konusunu anlatır.

Anlat, dünyanın en önemli insanı, anlat.

Dokuzuncu tür, küçümseyiciler.

-Sınava hazırlanırken çok stres yaptım. 

-Abartma ya, o ne ki?

Peki sen ne yaptın sınavda? Hiçbir şey. Hadi yapmış bile olsan vermen gereken cevap bu değil ama kibir abidesi olduğun için küçümsemek zorunda hissediyorsun. Kendine engel olamadığını da biliyorum senin.

Onuncu ve bu yazı için son tür: kendi duygusuna çeviren.

-İşten çıkarıldım. 

-Of, şimdi ben de kendi işim için endişelenmeye başladım.

Tamam da ben işten çıkarıldım. Sen devam ediyorsun. Senin endişen bile benim yaşadığım gerçeklikten kat kat daha önemli değil mi?

Evet, şimdiye kadar sohbet edilmeyecek on tür insan saydık. Bu insanları tespit eder etmez sohbet etmeyi bırakıyorum. Sohbet edeceğim insanları ise gerçekten can kulağıyla dinliyor ve ondan bir şeyler öğrenmenin keyfini yaşıyorum. Bir şeyler de öğretiyorumdur mutlaka… Çünkü birbirimizi dinliyoruz. Dinlenip dinlenmediğimi de anlarım.